Categorie archief: Geschiedenis

Johan de Witt correspondentie ontslag raadpensionaris Rampjaar 1672

Correspondentie Johan de Witt: Johan neemt ontslag

Sinds begin dit jaar doe ik mee aan het project van het Huygens Instituut voor Nederlandse Geschiedenis om de correspondentie van Johan de Witt (1625-1672) te inventariseren. Als we bijzondere brieven tegenkomen schrijven we regelmatig een blog voor de projectwebsite, waarin meer wordt uitgelegd over de brief en de context. Zoals dit eerdere blogartikel dat ik schreef over brieven van Cornelis Tromp. Mijn onderstaande blog over het ontslag van Johan de Witt werd in augustus op de projectwebsite gepubliceerd, maar is nu ook hier te lezen. Lees verder Correspondentie Johan de Witt: Johan neemt ontslag

Cornelis Tromp correspondentie Johan de Witt Huygens Instituut voor Nederlandse Geschiedenis

Correspondentie Johan de Witt: Cornelis Tromp

Sinds begin dit jaar doe ik mee aan het project van het Huygens Instituut voor Nederlandse Geschiedenis om de correspondentie van Johan de Witt (1625-1672) te inventariseren. Ik schreef daar al dit stukje over, toen we met het project een bezoek brachten aan Oxford. Als we bijzondere brieven tegenkomen schrijven we regelmatig een blog voor de projectwebsite (of een brief van de week), waarin meer wordt uitgelegd over de brief en de context. Dit blogje over brieven van Cornelis Tromp schreef ik al in februari, maar is nu ook hieronder te lezen. Lees verder Correspondentie Johan de Witt: Cornelis Tromp

University of Oxford Exeter College

Bezoek aan Oxford met ‘team Johan de Witt’

Half januari was ik drie dagen in Oxford. Ik was daar vanwege een project waar ik sinds kort bij betrokken ben: de Briefwisseling van Johan de Witt. Dit is een project van het Huygens Instituut voor Nederlandse Geschiedenis om de correspondentie van raadpensionaris Johan de Witt (1625-1672) te inventariseren en ‘metadateren’. Er is al een deel van De Witts correspondentie in boekvorm uitgegeven: zes delen met 3038 brieven, verschenen in de periode 1906-1919. Dit is echter maar een fractie van het totaal aantal brieven: mogelijk bevat het archief van De Witt er 100.000. Het doel van het project is om de bronnenuitgave, die zal worden gedigitaliseerd, verder aan te vullen. Dit gebeurt in samenwerking met het Nationaal Archief en Early Modern Letters Online (EMLO). EMLO is een aan de Universiteit van Oxford verbonden database en catalogus voor brieven uit de vroegmoderne tijd. Met het projectteam kregen we in Oxford uitleg over EMLO. Uiteindelijk moet De Witts correspondentie daarin worden opgenomen. En natuurlijk hebben we ook Oxford zelf bekeken. Lees verder Bezoek aan Oxford met ‘team Johan de Witt’

Trinity College Dublin Ierland

Op bezoek bij Trinity College Dublin

Vorige week was ik twee dagen in Ierland, voor een bezoek aan Trinity College Dublin. De oudste universiteit van Ierland heeft een schitterende campus midden in het drukke centrum van Dublin, met neoklassieke gebouwen en goed onderhouden grasvelden. Het is een van de belangrijkste toeristische trekpleisters van de stad, mede dankzij de bijzondere bibliotheek. Zelf was ik hier voor een project rond de Fagel-collectie, een particuliere bibliotheek van de Nederlandse familie Fagel, die in 1802 door Trinity College is gekocht. Sindsdien is er niet zoveel gebeurd met deze collectie, die bestaat uit naar schatting 10.000 boeken van begin 16e tot eind 18e eeuw. Daar moet verandering in komen, en mijn opdracht is om te inventariseren wat er precies in die Fagel-collectie te vinden is. Gelukkig had ik ook nog een klein beetje tijd om toerist te zijn. Lees verder Op bezoek bij Trinity College Dublin

Oranjezaal Paleis Huis ten Bosch

Bezoek aan de Oranjezaal

De Oranjezaal is een van de beroemdste en bekendste kunsthistorische monumenten uit de Nederlandse zeventiende eeuw. Je kan hem alleen nooit in het echt bekijken. De zaal is namelijk onderdeel van Paleis Huis ten Bosch, voorheen het woonpaleis van Beatrix, en over een paar jaar de plek waar koning Willem-Alexander en zijn gezin zullen wonen. Het paleis en bijbehorende de tuinen, en ook de Oranjezaal, zijn daarom jaren niet open geweest voor publiek. Maar omdat het paleis gerenoveerd gaat worden voordat Willem-Alexander er intrekt, is de Oranjezaal nu tijdelijk opengesteld. Een unieke kans om deze van boven tot onder beschilderde zaal te bekijken, want na 30 december is de Oranjezaal weer gesloten. Ik ben dus nog gauw gaan kijken. Lees verder Bezoek aan de Oranjezaal

Museum Rotterdam De aanval Heijplaat onderzeebootloods

Museum Rotterdam: De Aanval

Museum Rotterdam houdt zolang het nieuwe vaste onderkomen nog niet gereed is – in 2016 komt het museum in het Timmerhuis aan de Meent – tentoonstellingen op verschillende, tijdelijke locaties. Na Las Palmas, waar onder meer Echte Rotterdammers te zien was, heeft het museum nu voor de onderzeebootloods op Heijplaat gekozen. Daar is de tentoonstelling De Aanval te bezoeken, over de strijd om Rotterdam in mei 1940. De tentoonstelling kreeg veel publiciteit vanwege de Duitse bommenwerper die er hangt, inderdaad van het type dat de stad bij het bombardement van 14 mei 1940 verwoestte. Maar wat is er nog meer te zien bij De Aanval, naast deze bommenwerper? Lees verder Museum Rotterdam: De Aanval

Michiel de Ruyter film

Michiel de Ruyter – de film

Afgelopen week heb ik dan eindelijk de film Michiel de Ruyter gezien. Dat had ik natuurlijk al veel eerder moeten doen. Want zo vaak worden er in Nederland geen historische films gemaakt, en zeker niet over de zeventiende eeuw. De Tweede Wereldoorlog, daar zijn genoeg films over, maar veel verder terug in de geschiedenis lijken Nederlandse filmmakers liever niet te gaan. En dat terwijl de zeventiende eeuw – de ‘Gouden Eeuw’! – toch zo’n tot de verbeelding sprekende eeuw is. Een periode van culture en economische bloei, van wetenschappelijke ontdekkingen, beroemde schilderkunst en enorme welvaart, maar ook van heel veel oorlogen en geweld. Met die oorlogen zit het wel goed in Michiel de Ruyter, want deze draait, zoals al uit de titel blijkt, om zeeheld admiraal Michiel de Ruyter (1607-1676). Hoe wordt de zeventiende eeuw in beeld gebracht, en is het een goede film? Lees verder Michiel de Ruyter – de film

13 mei 1619: de executie van Johan van Oldenbarnevelt

Zielig vond ik het. Die bejaarde man op het schavot, leunend op zijn stokje. Zijn bovenkleding had hij uit moeten doen, en ook zijn kraag had hij afgedaan, waardoor nog eens extra opviel hoe broos hij was en hoe dun zijn nek was geworden. De beul, op kleine beentjes en met een masker dat zijn onbetrouwbare blik niet kon verhullen, keek alsof hij niets liever deed dan iedere dag staatslieden het hoofd afslaan; het reusachtige zwaard leek een stuk kleiner in zijn enorme handen. Lees verder 13 mei 1619: de executie van Johan van Oldenbarnevelt

Unsere Mütter unsere Väter

Unsere Mütter, unsere Väter: over slachtoffers en keuzes

Wie dit jaar rond 4 en 5 mei klaar zat voor de gebruikelijke oorlogsfilms op de Nederlandse televisie kwam er maar bekaaid vanaf. Hoewel er op meerdere plekken documentaires te zien waren over de Tweede Wereldoorlog – het was zelfs WOII-weekend op National Geographic – heb ik slechts één oorlogsfilm geteld, op de avond van Dodenherdenking (Inglourious Basterds een dag eerder reken ik niet mee). Geen Schlinder’s List, Der Untergang of Saving Private Ryan dus. Ook geen Zwartboek of Oorlogswinter, en Het meisje met het rode haar is volgens mij al jaren niet meer uitgezonden. Zelfs Soldaat van Oranje kwam niet voorbij – en dat is toch bijna traditie! Komt het misschien door de concurrentie van de vele herdenkingsprogramma’s over de Eerste Wereldoorlog in 2014? Of omdat zenders het hele jaar door al programma’s over WOII uitzenden? Wellicht. Zo was rond de jaarwisseling de Duitse miniserie Unsere Mütter, unsere Väter te zien, die mij op sommige momenten wel aan Soldaat van Oranje deed denken. Lees verder Unsere Mütter, unsere Väter: over slachtoffers en keuzes

Historische werf Rotterdams Welvaren De Delft

De Delft: 18e-eeuws oorlogsschip in aanbouw

Het VOC-plein in Rotterdam Delfshaven is een leuk nieuwbouwwijkje rondom het voormalige Zeemagazijn, in de zeventiende eeuw als pakhuis gebouwd door de VOC. Want waar nu eengezinswoningen en appartementen staan, was in het verleden een scheepswerf waar in opdracht van de Delftse Kamer (‘afdeling’) van de Verenigde Oost-Indische Compagnie schepen werden gebouwd. Tegenwoordig wordt op enkele honderden meters afstand van deze werf, aan de Schiehaven, opnieuw aan een schip gewerkt: een reconstructie van het achttiende-eeuwse oorlogsschip Delft, eveneens gebouwd in Delfshaven. Wie met eigen ogen wil zien hoe de hedendaagse Delft ontstaat, kan terecht in de historische werf Rotterdams Welvaren. Lees verder De Delft: 18e-eeuws oorlogsschip in aanbouw